Zamanı geldiği halde çenede sürmesi (çıkması) gereken yerde kemik veya kalın diş eti engeli yüzünden ağız içine ulaşamayan dişlere "Gömülü Dişler" denir. Gömülü diş vakalarının %90'ını, halk arasında 20'lik diş (yirmi yaş dişi / akıl dişi) olarak bilinen 3. büyük azı dişleri oluşturur. İnsanların çene yapısı evrimsel süreçte küçüldüğü için, bu son dişler genellikle ağızda kendilerine yer bulamaz, yatay veya yan yatarak gömülü kalırlar. Ayrıca üst çenedeki köpek dişleri (kaninler) de sıklıkla gömülü kalan dişler arasındadır.
Pek çok hasta "Ağrım yok, neden çektireyim?" yanılgısına düşer. Oysa gömülü veya yarı gömülü dişler sinsi birer saatli bomba gibidir ve hiç beklenmedik anlarda ciddi sorunlara yol açarlar:
Yatay pozisyonda (yatık) çıkan yirmi yaş dişleri, hemen önündeki sağlıklı 2. büyük azı dişine baskı yapar. Bu sıkışık bölge fırça ile temizlenemediği için araya giren gıdalar öndeki dişin de tamamen çürümesine, hatta kökünün eriyerek kaybedilmesine neden olur.
20'lik dişler arkadan çıkarırken diğer tüm dişleri öne doğru ittirirler. Yıllarca tel tedavisi (ortodonti) görmüş ve düzelmiş dişler bile, sürmeye çalışan gömülü dişlerin basıncıyla yeniden eğrilip üst üste binebilir.
Yarı gömülü dişlerin üzerindeki diş eti kapağının arasına giren bakteriler şiddetli iltihaba neden olur. Yüzde aşırı şişlik, yutkunma zorluğu, ağzı açamama ve yüksek ateş başlar. Çekilmeyen tam gömülü dişlerin etrafındaki folikül dokusu ise yıllar içinde kistik bir yapıya dönüşerek çene kemiğinin erimesine ve zayıflamasına yol açar.